সূৰ্যকণ্ঠ জুবিন 

  গীত গগৈ

ঘিলামৰা।

 

সংগীত সম্ৰাট তেওঁ

তেওঁৰ গীতে জগাই পুৱা

দৌৰাই  অশ্বমেধ ঘোঁৰা।

তেওঁৰ সুৰে সজাই দুপৰ

ঘৰ্মাত্ব দেহাটো নাই ভাগৰ ।

কি যে এটা যাদুকৰী কণ্ঠ

বহ্নিমান আমাৰ তেজৰ ৰন্ধ

জীৱন জীয়াই ৰখাৰ

এটি সুমধুৰ প্ৰৱন্ধ ।

তুমিয়েইতো অসমৰ সূৰ্যকণ্ঠ ।

 

দূৰ্য্যোধনক পৰাস্ত কৰিব পৰাকৈ

শক্তিশালী আছিল তোমাৰ কণ্ঠ

শংকিত কৌশলী কৌৰৱ

ৰোধ কৰিব লাগে সূৰ্যপুত্ৰক

নহ'লে যে পতন অনিবাৰ্য ।

 

ৰচনা কৰা হ'ল চক্ৰবেহু।

সাজু কৰা ভেৰনীয়া দ'ল

আমাৰ বুকু সোদা কৰি

শাণি-খুঁচি শেষ কৰা হ'ল আশা

এতিয়া মৌনতাত নিমজ্জিত

আকাশ, বতাহ, জীৱন

 

ফেঁকুৰি ফেঁকুৰি ৰৈ আছে সকলো

কেনি হেৰাল পোহৰ

কিয় কাঢ়ি নিয়াৰ হ'ল সূৰ্য

ধ্বংসৰ পাতনিক কৰি উন্মোচিত

জাগ হেৰ মানুহবোৰ, ন’হলে

জীৱনবোৰ যে হ’ব  উশাহ-নিঠৰ ।